بود تفاوت بيّن داشته باشد و مهما امكن خدّام و مجاورين را مراعات نمايد به عطا و بخشش و احسان و آنها را اكرام نمايد و در نظرش وقعى داشته باشند ، هرچه از آنها جفا ببيند ، به شيرينى متحمل شود ، بداند از كه كشيده ، در راه كه بوده ، در بذل مال به آنها مضايقه نكند و مشايخ و اهل علمشان را بيشتر از همه تكريم و توقير نمايد ، و در سختى و شدايد سفر از عمل خود منضجر و پشيمان نگردد ، خصوصا در مقام خوف از اعداء كه خودشان فرموده‌اند : « الا تحبّون ان تخافوا فينا » ؟ 59 و استعجال در مراجعت از مشاهد مشرفه ننمايد ، مهما امكن توقف كند ، وسوسهء خيالى كه كارم معوّق مانده ، خانه‌ام تنها است ، خرجى ندارم ، رفيق مىرود و غير ذلك از آن فكرهائى كه اگر خودش تأمل كند مىداند كه شيطان او را اغوا مىنمايد تا از زيارت بازماند ، به خود راه ندهد ، خصوصا اگر جمعه يا يكى از زيارت‌هاى مخصوصه قريب باشد ، زيرا كه چهل يا پنجاه يا بيشتر از عمرش گذشته يك دفعه موفق به زيارت شده هيهات كه ديگر برگردد ، دوباره موفق بر مراجعت شود ، مادامى كه آنجا هست خيالش مىرسد كه برگشتن و آمدن حتى سالى يك مرتبه سهل كاريست ، اما نخواهد شد ، تجربه شده . بارى باقى ماند كلام در اينكه مادامى كه در مشاهد